Bugün dünyadaki 43. günüm..

Hamileliğimde o kadar çok gezdim ki Efe'nin 40 günlük olmadan birçok yere gitmesine şaşırmamalı..Hava biraz serindi 32 günlüktü sanırım Anadolu hisarındaki çok sevdiğimiz  Hüseyin bey cafe'ye gittik.hatta mfö'den Özkan ordaydı fotoğraf çektirmek istedim Efe'yi kucağına verip ama babası istemedi o an...Efe'yi orda gören teyzeler,ablalar başımıza üşüştü..Bebekli olmanın nasıl bir duygu olduğunu o an anladım..Birde iltifatlar alınca ''hiç doğum yapmamış gibisin(öyle miyim :))) !!!s??.'' Değmeyin keyfime.....Aa bu arada Efe en çok dedesini dinlemeyi seviyor  :) Dedesine çok benzeten var ve gözlerini de babasına benzetiyorlar bende çenesi ve yanakları bana benzedi bari diye kendini avutuyorum :((

MERHABA DÜNYA

Canım oğlum dünyaya geleli 14 gün oldu :)) hamileliğimde beni hiç üzmeyen oğlum hala beni üzmüyor.27 ocak sabahı saat 8.36'da epidural sezeryan ile Kadıköy şifa Ataşehir hastanesinde dünyaya geldi.2 gece hastanede kaldık.Rüya gibi gelen 2 gün mutluluk,heyecan,birbirimize alışma,gece gelen bebek hemşireleri,sürekli takılan serumlar,emzirmeye çalışma+alışma,bol bol terleme,Avent göğüs kalkanı :)))kesinlikle kurtarıcı yara olmadan atlattım..Bu arada babamızda benimle birlikte ameliyathaneye girdi ve bu büyülü ana tanık oldu.Cesaretinden dolayı seni tebrik ediyorum hayatım... Biraz benim zorlamamla oldu ama olsun :)) Buna değdi..Artık bizimde bir blogumuz var devamı gelecek...